Mijn balans

Een paar jaar geleden, vlak voor het tijdperk kinderen en net na het horen over de ataxie, was ik met mijn vader baantjes aan het trekken in het zwembad. We kregen het over de diagnose. Mijn vader zei dat hij hoopte dat mijn fysieke staat nog lang zou blijven hoe die is. Een begrijpelijke wens. Maar toen ik hier een tijdje in het water over nadacht, besefte ik dit gevoel toch niet te delen. Ik zei dat dingen sowieso gaan veranderen. Hoe en wat weet niemand, maar dat het veranderd is een vaststaand feit. Hopen op onveranderlijk voelt voor mij daarom als een soort van desillusie. Dus ik zei dat ik vooral hoopte dat ik altijd de kracht zal blijven vinden om om te gaan met wat er op mijn pad komt.

En hierin schuilt voor mij balans. Wat er ook gebeurt, ik zal altijd blijven zoeken naar het midden.

Dit voelt niet als een zwaar iets. En ook niet een rigoureus iets. Ik heb mijn leven niet van de een op het andere moment omgegooid. Toch is er veel veranderd als ik nu terugkijk. Op sommige vlakken moest en wilde ik op zoek naar nieuw evenwicht.

En dat komt echt niet alleen doordat mijn kleine hersenen slechter zijn geworden. Het komt ook doordat het leven gewoon veranderd en je dwingt om mee te veranderen. Als je dat niet doet val je om.

Dat gebeurt ook wel eens. Het is dan even hoe het is. Gelukkig komt na de val altijd weer het moment van opstaan.

Toch val ik niet zo graag. Ik blijf liever in evenwicht. En daarvoor doe ik wat daarvoor nodig is.

Dat betekent meer rust houden als ik daar een periode minder op gelet heb.
En dat betekent ook mezelf laten gaan als ik iets teveel in een ritme heb geleefd
Dat betekent tijd voor mezelf inplannen als ik dat in een periode te weinig heb gedaan.
En dat betekent ook de connectie met anderen zoeken als ik teveel op mezelf ben geweest.
Dat betekent hulp vragen als het me even niet alleen lukt.
En dat betekent ook dat ik soms in mijn eentje wil aanmodderen.
Dat betekent lekker naar buiten op mijn Alinker.
En dat betekent ook soms Netflixen op de bank.

Ik hoop dat het mij altijd zal blijven lukken om in het midden uit te komen.

Wat betekent balans voor jou?

6 gedachten over “Mijn balans

  1. En waar is nu die treffende foto gisteren in de sneeuw. Was weer zo moment waar het gewoon gewoon was.Opa oma, ( klein) kinderen pappa, mamma en buren, vrienden en vriendinnen , samen genieten van de winterse pracht

    Geliked door 1 persoon

Laat een reactie achter op reiniervanlangen Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: