Over mezelf

Hoi!

Mijn naam is Nuri, ik ben 36 jaar, gelukkig getrouwd en moeder van twee heerlijke knullen van 2 en 4. Vorig jaar zijn er ook gezellig twee poesjes bij ons gezin gekomen. Een paar steekwoorden over mij: Gek op koppies thee, vroeg naar bed en me verliezen in een goed boek, bar hangen en Nederlandstalige muziek. Ik doe graag yoga. Ik hou van gezelligheid, lieve mensen om me heen en ook alleen zijn vind ik heerlijk. Snel enthousiast en boordevol plannen. Van een huis vol gezelligheid en lekker koken voor het hele gezelschap word ik blij. Mijn guilty pleasure is Tony’s Chocolony melk caramel zeezout. Gezelschapsspelletjes vind ik leuk. Ik denk graag in mogelijkheden en ik zoek naar kansen.

Zeven jaar geleden kreeg ik te horen dat mijn kleine hersenen niet goed werken en dit ook gaat verslechteren. Inmiddels weet ik dat ik een zeldzame aandoening heb die SCAR 8 heet. Makkelijk uitgelegd betekent het dat mijn automatische piloot niet naar behoren werkt en dat deze staat in de loop van de tijd waarschijnlijk ook achteruit zal gaan. Ik wil echter vooruit. Mijn motto is dat ik van A naar B wil. Hoe ik daar kom maakt me niet uit. Ik ben erg dankbaar voor het feit dat ik in een land woon waar prachtige hulpmiddelen worden uitgevonden om iemand van A naar B te brengen als dat niet lukt op de gangbare manier. Op die manier is ook de Alinker op mijn pad gekomen. Een hele gave loopfiets die mijn actieradius behoorlijk vergroot. Via deze blog wil ik de bekendheid van de Alinker vergroten.

En ook wil ik het stigma van hulpmiddelen weghalen. Het moeten gebruiken van een hulpmiddel kan voor degene die hem gaat gebruiken of de omgeving best een ding zijn. Terwijl de essentie van een hulpmiddel is: een middel is dat hulp biedt. Net als een bril, een vork, een auto, een bed en zo kan ik nog een hele lijst opnoemen. Laten we alleen kijken naar hoe een hulpmiddel kan helpen en alle overbodige oordelen achterwege laten.

Veel leesplezier!

%d bloggers liken dit: